Saturday, May 16, 2026

ப்ருத்வீ ராஜீ சௌஹான் पृथ्वीराज चौहान

 



தமிழ் ஹிந்தி பணி 

तमिल हिंदी सेवा 

சே. அனந்த கிருஷ்ணன்.



இன்றைய சவால்

பிருத்விராஜ் சௌகான்

பிருத்விராஜ் சௌகான்

Prithviraj Chauhan

எஸ். அனந்தகிருஷ்ணன், சென்னை, தமிழ்நாடு இந்தி நேயர் பிரச்சாரகர் அவர்களின் சுய சிந்தனை வெளிப்பாட்டு படைப்பு

17-5-26

++++++++++++++++++++

இந்தியா அறிவிலும், வீரத்திலும், சுயமரியாதையிலும் உலகப் புகழ் பெற்ற நாடாகும்.

இந்தியாவின் செல்வச் செழிப்பைக் கண்டு பல வெளிநாட்டு ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் நாட்டை நோக்கி வந்தனர்.

அவர்களைத் தைரியமாக எதிர்த்து போராடிய மகா வீரர்களில்

Prithviraj Chauhan

மிக முக்கியமானவர் ஆவார்.

அவர் பல முறை

Muhammad of Ghor

என்ற கோரி முகம்மதுவை போரில் தோற்கடித்து மன்னித்து அனுப்பினார் என்று வரலாறு கூறுகிறது.

ஆனால் பகைவர்மீது அளவுக்கு மீறிய கருணை காட்டுதல்,

கொள்ளையர்களுக்கு தண்டனை அளிக்காதிருத்தல்

அரசியல் நுண்ணறிவாக அமையவில்லை.

பின்னர்

Muhammad of Ghor

மீண்டும் பெரிய படையுடன் வந்து போரிட்டார்.

அப்போது

Prithviraj Chauhan

பிடிபட்டு, அவரின் கண்கள் குருடாக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.

ஆனால் வீரத்துக்கு கண்கள் தேவையில்லை;

மன உறுதியும் தைரியமும் போதுமானவை.

பிருத்விராஜ் சௌகான் “சப்தவேதி அம்பு”  ஒலி கேட்டு அந்த திசையில் ஈ அம்பு செலுத்தும் கலையில் வல்லவர்.

இருளிலும் ஒலியைக் கேட்டு குறியைத் துல்லியமாக அடிக்கும் திறமை அவருக்கிருந்தது.

அவருடன் அவரது நெருங்கிய நண்பரும், கவிஞரும், தளபதியுமான

சந்தபர்தாயி

இருந்தார்.

மன்னரின் நிலையை கண்டு துயருற்றாலும்,

அவரது மன உறுதியை உயர்த்தி வைத்தார்.

இறுதி ஆசை என்ன என்று கேட்டபோது,

தன் சப்தவேதி வில்ல்வித்தையை கடைசியாக வெளிப்படுத்த விரும்புவதாக மன்னர் கூறினார்.

அது அனைவருக்கும் ஆச்சரியத்தை அளித்தது.

அப்போது

சந்தபர்தாயி 

ஒரு செய்யுளின் மூலம் குறியிடத்தைச் சொன்னார்—

“चार बांस चौबीस गज, अंगुल अष्ट प्रमाण।

ता ऊपर सुल्तान है, मत चुके चौहान॥”

18 அடி 24 கஜ8 அங்குல

தூரத்தில்  சுல்தான். தாமதிக்க வேண்டாம்.

அந்த அறிகுறியை உணர்ந்த வீர மன்னர்

அம்பை எய்தி குறியைத் துல்லியமாகத் தாக்கினார்.

இந்தக் கதை இந்திய வீரத்திற்கும், தியாகத்திற்கும், சுயமரியாதைக்கும் ஒரு நிலையான சின்னமாக விளங்குகிறது.

வரலாறு நமக்குக் கூறுவது என்னவெனில்—

உள் பிளவு, பொறாமை, சுயநலம், துரோகம் ஆகியவை நாட்டை பலவீனப்படுத்தும்.

எனவே இளைஞர்கள் விழிப்புணர்வுடன் ஒன்றுபட்டு நாட்டைப் பாதுகாக்க வேண்டும்.

ப்ருத்வீராஜ் சௌஹான்.


அவர்களின் வீரமும், தேசபக்தியும், தியாக உணர்வும்

என்றும் நினைவுகூரத்தக்கதும் பின்பற்றத்தக்கதுமாகும்.

ஜெய் பாரத்!

ஜெய் வீர பாரத்!


आज की चुनौती

पृथ्वीराज चौहान।

पृथ्वीराज चौहान

Prithviraj Chauhan

एस. अनंतकृष्णन, चेन्नई तमिलनाडु हिंदी प्रेमी प्रचारक द्वारा स्वरचित भावाभिव्यक्ति रचना

17-5-26

++++++++++++++++

भारत ज्ञान, वीरता, संस्कृति और आत्मसम्मान के लिए विश्व में विख्यात रहा है।

भारत की समृद्धि और वैभव को देखकर अनेक विदेशी आक्रमणकारी यहाँ आए।

उन आक्रमणों का डटकर सामना करने वाले वीरों में

Prithviraj Chauhan

का नाम स्वर्ण अक्षरों में अंकित है।

उन्होंने अनेक बार

Muhammad of Ghor

को युद्ध में पराजित किया और क्षमा करके छोड़ दिया।

किन्तु शत्रु पर दया दिखाना और लुटेरों को दंड न देना

राजनीतिक दृष्टि से उचित सिद्ध नहीं हुआ।

कहा जाता है कि बाद में

Muhammad of Ghor

ने विशाल सेना के साथ पुनः आक्रमण किया।

युद्ध में

Prithviraj Chauhan

बंदी बना लिए गए और उनकी आँखें फोड़ दी गईं।

परंतु वीरता केवल आँखों से नहीं,

अटूट साहस और आत्मबल से होती है।

राजा शब्दभेदी बाण चलाने की अद्भुत कला में पारंगत थे।

घोर अंधकार में भी

ध्वनि के आधार पर लक्ष्य भेद सकते थे।

उनके साथ उनके प्रिय मित्र, कवि और सेनापति

Chand Bardai

उपस्थित थे।

राजा की अवस्था देखकर वे दुःखी अवश्य थे,

किन्तु उन्होंने उनका साहस कभी कम नहीं होने दिया।

जब अंतिम इच्छा पूछी गई,

तब राजा ने अपनी शब्दभेदी धनुर्विद्या का प्रदर्शन करने की इच्छा व्यक्त की।

सभा में विस्मय छा गया।

तब

Chand Bardai

ने प्रसिद्ध दोहे के माध्यम से संकेत दिया—

“चार बांस चौबीस गज, अंगुल अष्ट प्रमाण।

ता ऊपर सुल्तान है, मत चूके चौहान॥”

संकेत मिलते ही

वीर चौहान का बाण लक्ष्य पर जा लगा।

यह कथा भारतीय वीरता, स्वाभिमान और पराक्रम की अमर गाथा बन गई।

इतिहास हमें यह भी सिखाता है कि

आंतरिक फूट, स्वार्थ, ईर्ष्या और विश्वासघात

राष्ट्र को कमजोर करते हैं।

इसलिए युवाओं को जागरूक, एकजुट और राष्ट्रहित के प्रति समर्पित रहना चाहिए।

Prithviraj Chauhan

की वीरता, देशभक्ति, त्याग और आत्मसम्मान

सदैव स्मरणीय और प्रेरणादायक रहेंगे।

जय भारत।

जय वीर भारत।

जय मातृभूमि।

No comments: